30.9.16

Vertel me drie dingen (2)

Vertel me drie dingen
Julie Buxbaum

Laatste boek dat ik heb gelezen was: “Vertel me drie dingen”. Ik vond het een heel mooi boek. 
Hoofdpersoon in dit boek is Jessie, een meisje van 16. 733 dagen nadat haar moeder is overleden, 45 dagen nadat haar vader een vrouw heeft ontmoet, 30 dagen dagen nadat ze bij die vrouw zijn ingetrokken en 7 dagen nadat ze op een nieuwe school is begonnen, krijgt Jessie een mailtje van iemand die zichzelf Iemand Niemand noemt. 
Hij biedt Jessie aan om haar gids in haar nieuwe leven te zijn. Jessie is razend benieuwd, ook naar wie Iemand Niemand nu eigenlijk is. Dit boek gaat over de zoektocht naar Iemand Niemand en alles daar om heen.

Wat ik vooral leuk vond aan het boek was de zoektocht naar Iemand Niemand. Van alle personages ging ik overwegen of zij Iemand Niemand zouden kunnen zijn en ging ik scenarios in mijn hoofd maken, wat er zou gebeuren als ze het zouden zijn. Dat klinkt zo een beetje gek, maar als je het boek leest, snap je wat ik bedoel.

Het boek vond ik heel grappig en ontroerend tegelijkertijd. In het verhaal kun je goed zien wat voor een invloed de dood van haar moeder en de verhuizing op Jessie hebben. In het begin is ze nog heel onzeker en wordt ze gepest, maar met de hulp van Iemand Niemand gaat het steeds beter, en dat is een prettig gevoel. 


Wat mij betreft een aanrader dit boek, veel lees plezier!

Gelezen door Evy (12 jaar)

Even voorstellen: Evy

Hoi, ik ben Evy. Ik ben nu 12 jaar, woon in Zeist en ik zit op school op de Werkplaats in Bilthoven. Ik ben een echte boekenwurm en hou heel veel van lezen. Verder hou ik ook van dansen. Samen met huiswerk maken en naar Bilthoven fietsen, is mijn tijd dan vaak al wel weer op. 

Mijn top 6 boeken zijn:
  1. Een Weeffout in Onze Sterren 
  2. Paper Towns
  3. De Hunger Games
  4. De Selectie
  5. Divergent
  6. Alle Harry Potter’s

26.9.16

Virus (3)

Virus
Mirjam Mous

In het boek Virus van Mirjam Mous gaat Kriss, een jongen met Gilles de la Tourette, op vakantie met zijn neef Hopper. Ze rijden in de bergen een man dood en vluchten bang weg.

Tot toe was het boek erg spannend, maar vanaf hier werd het verhaal wat sloompjes verteld. Ze gaan dan samen naar een afgelegen dorpje waar de zon nooit schijnt. Daar gebeurt steeds hetzelfde en er wordt veel onnodige informatie verteld. Zoals wat ze elke dag eten en wat voor klimaat het is. Zo gaan er dan weer een paar bladzijdes voorbij zonder spanning.

Op het laatst is het wel weer erg spannend. Dan wordt de clue verteld. Als ik het niet voor het panel had gelezen, had ik het boek niet uitgelezen. Maar ik ben nu toch wel erg blij dat ik het toch had uitgelezen, omdat het op de laatste bladzijdes toch wel erg spannend was.

Het is een apart boek dat niet zo vlotjes is geschreven. Tip aan de schrijver: Schrijf de eerste 150 bladzijdes ook spannend. U weet al hoe het afloopt en dat het later natuurlijk erg spannend wordt, maar als je er zo nietsvermoedend aan begint is het toch erg saai.

Gelezen door Rozemarijn (13 jaar)

Even voorstellen: Rozemarijn

Hoi,
Ik ben Rozemarijn. Ik ben net 13 jaar, ik ben namelijk in september 13 geworden. Ik zit op het USG in Utrecht in de tweede klas.
Mijn hobby’s zijn: lezen, dansen, lachen met mijn vriendinnen, piano spelen, wandelen in de bergen. Ik heb in 2014 in de kinderjury gezeten.
Mijn top 5 van boeken is:
  • De selectie
  • Girl Online
  • Harry Potter
  • Wonder
  • Zomerwoud

24.9.16

Troep

http://www.denieuweboekerij.nl/boeken/kinderboeken/9-t-m-12-jaar/troep 
Troep
Ilse Bos

“Ze hadden me te pakken. Nog even verschool ik me achter het traphek, maar ik wist dat het geen zin had. Nillem gilde door. Nog vijf gillen, sprak ik met mezelf af. Dan ging ik ernaartoe.

Gil 1.
Gil 2.
Gil 3.
Gil 4.
Ik haalde diep adem.
Gil 5.”

Met zijn dertienen wonen ze op het vieze landje, zonder ouders; Pola, Wanja, Vladimir, Wallie, Anzar, Knut, Wolke, Mo, Hidde, Nillem, Trijn en Flip en Tuitje. Maar mevrouw Wijfjes van het zorgbureau maakt hun fijne leven ongemakkelijk. Bovendien gebeuren er rare dingen………..

Ik vond het een leuk boek en het las heel makkelijk. Het was een beetje een vreemd verhaal want er was geen duidelijke verhaallijn. Er gebeurde dus veel tegelijkertijd. 

Gelezen door Emma (11 jaar)
 

 
 

Duizend stukjes van jou (2)

Duizend stukjes van jou 
Claudia Gray

Dit boek gaat over een multiversum. Het boek legt zelf het beste uit wat dat precies betekent, daarom nu een stukje uit het boek:

“Het universum is in werkelijkheid een multiversum, er bestaan ontelbaar veel kwantumwerelden, die allemaal gelaagd binnen elkaar bestaan.
Wij noemen ze “dimensies”  Elke dimensie vertegenwoordigd een verzameling van mogelijkheden, het zit zo, alles wat kan gebeuren, gebeurt ook: Er bestaat een dimensie waarin de nazi’s de tweede wereldoorlog hebben gewonnen, en een dimensie waarin de Chinezen Amerika allang gekoloniseerd hadden voordat Columbus ook maar die kant opvoer. En er is een dimensie waarin Brad Pitt en Jennifer Aniston gewoon nog met elkaar getrouwd zijn. Er is zelfs een dimensie die bijna identiek is aan die waarin ik leef, maar in die parallelle wereld besloot ik toen ik tien was op een dag een blauw t-shirt aan te trekken terwijl ik groen koos. Elke mogelijkheid, elk moment waarop het lot een muntje opgooit zorgt voor een nieuwe splitsing van dimensies waardoor er nog meer lagen van de wekelijkheid ontstaan”

Ik heb dit stukje wel drie keer gelezen voordat ik verder ging met lezen. Het klinkt misschien een beetje ingewikkeld, maar het boek is goed te volgen. Er komen soms moeilijke woorden in voor maar dat went en uiteindelijk ben ik maar langzamer gaan lezen want het ging te snel uit :)  

De kaft van het boek sprak me erg aan, het waren mooie kleuren en het belangrijkste: het boek was lekker dik, dus veel leesplezier.

Het boek gaat over Maguerite, een tienermeisje dat door verschillende dimensies reist door middel van de vuurvogel. De vuurvogel is een uitvinding van de vader en moeder van Maguerite, want zij zijn uitvinders. Als Maguerite's vader wordt vermoord, verdenkt iedereen Paul ervan. Toch kan Maguerite het niet geloven want Paul was de trouwe assistent van haar vader en moeder. Maar Paul is gevlucht met de vuurvogel en is een andere dimensie ingegaan, Maguerite en haar goede vriend Theo gaan Paul in de verschillende dimensies achterna totdat ze achter de schrikwekkende waarheid komen. Ik kan niet verklappen wat dat is, want dat verpest het boek. Het is een complex boek, maar ook heel spannend. Ik probeerde voortdurend de clou van het boek te ontdekken en heb me moeten inhouden om niet het einde alvast te gaan lezen. Soms moest ik even stoppen om na te denken hoe het nu precies in elkaar zat. Het duurt even om in het boek te komen maar zo rond blz. 40 zit je wel in het verhaal en het is een boek van meer dan 300 blz. dus genoeg te lezen.

Het was echt een goed boek en ik raad het echt aan voor kinderen die niet bang zijn voor een boek dat een klein beetje ingewikkeld in elkaar zit.

Gelezen door Mirre (11 jaar)

Het jaar dat de wereld op zijn kop stond (2)

Clare Furniss

Toen mijn vader vroeg of ik het boek al uit had, zei ik “oh je bedoeld dat zielige boek?” Want zielig was het zeker! 

Als Pearl vijftien is krijgt haar moeder een kindje, maar dat is haar halfzusje want haar vader en moeder zijn gescheiden. Als het zover is en de bevalling begint dan sterft haar moeder. Het kindje dat geboren wordt leeft nog. Haar stiefvader gaat elke dag langs bij het kindje, Rose, dat in het ziekenhuis ligt. Pearl is woedend op het kindje en was er al na één keer klaar mee. Ze vond dat Rose op een rat leek, net zoals ze heel erg boos en ongelukkig was toen ze een klein katje kreeg omdat zij dacht dat kleine katjes zacht en pluizig zijn en ze er niet op had gerekend dat hij bij zijn geboorte lelijk en kaal zou zijn. Na de dood van Pearls moeder gaat alles ineens mis. Ze raakt haar beste vriendin bijna kwijt, op school gaat alles mis en het wordt Pearl allemaal teveel. Gelukkig staat haar moeder voor haar klaar om met haar te praten, ook al is ze dood. Pearl praat eigenlijk op allerlei momenten nog steeds met haar moeder. Dat klinkt misschien gek, maar het was zo beschreven dat ik het me goed kon voorstellen.

Op een gegeven moment wil Pearl haar echte vader een keer ontmoeten. Toen Pearl klein was zei haar moeder dat ze het mocht zeggen wanneer ze haar echte vader wou zien en dat ze dan op bezoek zouden gaan. Maar nu wil Pearl haar vader ontmoeten, en hoewel ze nog met haar dode moeder blijft praten krijgt ze niet te horen waar ze haar vader kan vinden. Pearl is toch vastbesloten bij haar vader op bezoek te gaan en zoekt het dan zelf uit!

Ik vond het een zielig boek, maar vanaf het begin van het boek heb je het gevoel dat het uiteindelijk allemaal toch wel goed zal komen. Dat geeft natuurlijk een fijn gevoel, het boek is geruststellend. Het is wel een meeslepend boek, maar niet zo erg dat ik het boek niet meer kon wegleggen. Ik kon me goed inleven in hoe Pearl beschreven wordt en kreeg een goed beeld van haar. Er zitten ook grappige momenten in het boek, het is zeker niet alleen maar zielig. Toen ik het boek uiteindelijk uit had, voelde ik me ook niet verdrietig, maar had ik eigenlijk wel een vredig gevoel. 

Ik kan het boek wel aanraden voor kinderen die het niet erg vinden als een boek soms ook een beetje zielig is.

Gelezen door Mirre (11 jaar)


20.9.16

Dit laaiende vuur

Dit laaiende vuur
Estelle Laure

Wanneer de moeder van de 17 jarige Lucille en haar jongere zusje Wren in de steek laat omdat ze alles niet meer aan kan, staat Lucille er alleen voor. Er komen steeds meer en meer rekeningen die afbetaald moeten worden en buren beginnen zich met Lucille en haar zusje te bemoeien. Om alles normaal te doen laten lijken neemt Lucille een bijbaantje om de rekeningen af te betalen en om eten te kopen voor haar zelf en haar zusje.

Maar dat is niet haar enige probleem, ze wordt ook nog is hopeloos verliefd op een jongen die verboden terrein is. Ze mag niet verliefd op hem zijn om twee redenen. 1) Het is de tweelingbroer van haar beste vriendin. 2) Hij heeft al heel lang al een vriendin. Maar wat nou als alles mis gaat en hij de enige is die er voor haar is en die haar wilt helpen?

Ik vond dit een heel leuk en vermakelijk boek om te lezen. Door de schrijfstijl van de schrijfster voelde het boek heel echt aan, de emoties van de hoofdpersoon kwamen heel goed over en ik kon het heel goed begrijpen. Ik voelde echt hoe de personen zich allemaal gevoeld moest hebben en dat vind ik echt heel erg leuk en goed aan het boek. Het is zeker een aanrader om te lezen!

Gelezen door Eva (14 jaar)

17.9.16

Paper Towns

Paper Towns
John Green


Dit boek gaat over Quentin. Hij is verliefd op zijn buurmeisje Margo. Toen ze klein waren hebben ze samen een lijk gevonden. Jaren later verdwijnt Margo plotseling en Quentin , zijn beste vrienden (Ben&Radar) en de beste vriendin van Margo (Lacey) gaan naar haar op zoek. Ze heeft allemaal raadsels voor hen achtergelaten. Met zijn vieren gaan ze opzoek naar Margo.

Ik vond het een heel leuk boek. Het was zo spannend dat ik het bijna niet weg kon leggen. Het boek was helemaal niet voorspelbaar. De hoofdpersoon is heel erg goed beschreven: het is geschreven in de ik-vorm en je ziet heel goed wat hij denkt en voelt. Ook de vrienden van hem en de vriendin van Margo zijn heel goed beschreven. Over Margo kom je niet heel veel te weten, maar dat past wel bij de mysterieuze indruk die ze in het boek maakt. Ik vind dat de raadsels die Margo achterlaat heel goed bedacht zijn en ik denk dat de schrijver daar veel tijd in heeft gestopt. Het boek zit heel erg goed in elkaar. Ik heb er heel erg van genoten. Ik vond het boek heel spannend en ik kan het je erg aanraden. 

Gelezen door Nienke (13 jaar)

5.9.16

Neem mijn hand

Kate DiCamillo

Bijna als een klein gedicht, zo begint Neem mijn hand van Kate di Camillo:

Ze waren met z’n drieën, drie meisjes.
     Ze stonden naast elkaar.
     Ze stonden in de houding.

‘In de houding’? Ja, in de houding! In de zomer van 1975 staan de  drie meisjes in de tuin van Ida Ney, wereldkampioen twirlen, klaar om te beginnen aan hun eerste twirlles.

Ze kreeg les in twirlen, met een stok die een baton heette. Die moest je opgooien en opvangen en steeds laten draaien.

Het is een heuse sport en er zijn kampioenschappen van, maar Raymie, Louise en Billie willen leren twirlen omdat ze mee gaan doen aan de Mini Miss Midden-Florida Autobanden verkiezingen.

Ze hebben alle drie zo hun eigen redenen om deze verkiezing te willen winnen, nou ja,  Raymie en Louise dan,  die willen graag winnen. Raymie hoopt dat haar vader, die er met een tandartsassistente vandoor is, haar foto inde krant zal zien als ze gewonnen heeft en dat hij dan zal besluiten om bij haar en haar moeder terug te komen.
Louise en haar grootmoeder zijn zo arm dat ze haar kat Archie weg hebben moeten doen; zij kunnen de hoofdprijs van 1975 dollar heel goed gebruiken. En Billie…

   ‘Ik haat Mini Missverkiezingen’ zei Billie. ‘Ik haat al die strikjes en lintjes en batons. Ik haat glitterdingen. Mijn moeder heeft me laten meedoen aan alle Mini Missverkiezingen die er ooit zijn geweest en ik ben het zat. En daarom ga ik deze saboteren.’
   ‘Maar je kunt 1975 dollar winnen’,  zei Louise. ‘Dat is een kapitaal. Dat is een vermogen! Weet je hoeveel tonijn je voor 1975 dollar kunt kopen?’
   ‘Nee’, zei Billie. ‘En dat zal me een zorg zijn.’
   ‘In tonijn zitten heel veel eiwitten’, zei Louise. ‘In het armenhuis krijg je alleen maar boterhammen met worst. Worst is niet goed voor mensen met sponzige longen.’

Van twirlen leren komt niet veel die eerste les want Louise valt flauw en voor dat soort onzin heeft Ida Ney geen geduld. Het zal nog wel vaker mis gaan met de lessen maar wat er wel gebeurt is dat de drie meisjes elkaar vinden, spannende dingen samen beleven en alles anders loopt dan gedacht en toch ook weer niet helemaal.

Kate DiCamillo is echt een fantastische schrijfster, in 51 korte hoofdstukken leer je 3 heel bijzondere meisjes kennen en bezorgt ze je regelmatig een brok in je keel door de grote problemen die die meisjes hebben en door de prachtige poëtische manier waarop ze daarover schrijft.

De Engelse titel van het boek is Raymie Nightingale. Als Louise bij Raymie logeert lezen ze elkaar voor uit het boek dat Raymie speciaal van de bibliotheekjongen heeft gekregen om te lezen en dat een belangrijke rol speelt in het verhaal: Een helder stralend pad: het leven van Florence Nightingale

  ‘Florence Nightingale helpt hen die op het slagveld van het leven zijn gevallen. Ze komt bij hen met haar toverbol…’
   ‘Het is geen toverbol, denk ik’,  zei Raymie. ‘Het is een lantaarn. Die gebruikten mensen voordat er elektriciteit was.’
   ‘ Dat weet ik ook wel’, zei Louise. Ze liet het boek zakken en keek Raymie aan. Ze hief het boek weer op. Ze zei: ‘Ze komt bij hen met haar toverbol en maakt hen beter. Ze maken zich geen zorgen meer. En ze verlangen niet naar dingen die er niet meer zijn.’
   Raymie voelde haar hart in haar lichaam bonzen.
   ‘Waar staat dat?’ vroeg ze.
   ‘Dat staat in het boek in mijn hoofd’, zei Louise. Ze tikte tegen haar hoofd. ‘En dat is soms beter dan het boek zelf…’


Dat mag zo zijn, dat het boek in je hoofd beter is dan het echte boek zelf, maar voor dit boek geldt dat zeker niet!
Prachtig, hartverwarmend, grappig en troostrijk. Voor grote en kleine mensen!